Jest to naturalne dla procesu grupowego, a powiedzenie o tym na grupie pozwala na zmniejszenie napięcia i niepokoju oraz daje możliwość znalezienia przyczyn pojawiających się odczuć, a w konsekwencji poznania siebie.
Znalezienie źródeł objawów i wydobycie na powierzchnię tego, co nieświadome, wymaga długiej i żmudnej pracy, odkrywania stopniowo poszczególnych obszarów, poszukiwania tego co ukryte. Często uzyskiwaniu nowych informacji na swój temat towarzyszy pogorszenie nastroju, smutek, nieraz przygnębienie.

Niejednokrotnie wiąże się to z nawrotem lub nasileniem objawów. Wtedy też pojawia się czasem myśl o zerwaniu terapii. Istotne jest, by mówić o tych odczuciach, dzięki czemu można je zrozumieć. Jest to też kolejny ważny krok w dokonywaniu wewnętrznej zmiany, a więc w procesie leczenia. Ilość i charakter uzyskiwanych podczas terapii informacji na swój temat wymagają, aby dać sobie czas na oswojenie się z nimi, a po czasie na ich przyjęcie do siebie.
W związku z tym nie należy podczas trwania terapii oraz tuż po jej zakończeniu podejmować ważnych dla siebie życiowych decyzji, gdyż wiele z nich może być spowodowane nagłym impulsem wywołanym przez poruszone w nas uczucia i emocje.