Głównym celem choreoterapii jest odczucie przez pacjenta swojej cielesności i rozwijanie samoświadomości. Do zadań terapii tańcem należą także: stworzenie odpowiednich warunków do interakcji społecznych poprzez ruch a także stworzenie warunków do samodoświadczania i samoeksploracji. Zajęcia choreoterapii są prowadzone głownie w formie grupowej, przy aktywnym współudziale każdego uczestnika. Utworzona w ten sposób mała społeczność angażuje się w te same czynności, pomaga pojedynczym pacjentom wyzbyć się uczucia izolacji

i ułatwia nawiązanie kontaktu psychicznego i fizycznego z drugim człowiekiem. Poprzez włączanie się do grupy, każdy z uczestników zapomina o własnych problemach, skupiając się na podporządkowaniu wspólnemu rytmowi, który wyznacza cała grupa. Do technik stosowanych w choreoterapii zalicza się:


1.rozgrzewkę uwalniającą jednostkę od napięć i otwierającą drogę do relaksacji
2.rozbudzanie świadomości własnego ciała i jego ruchu z wykorzystaniem technik oddychania i relaksacji
3.kształcenie w podstawach ruchu i niektórych technikach tanecznych z uwzględnieniem ćwiczeń zwiększających elastyczności dynamikę ruchu